ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΑΓΧΟΥΣ, ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ, ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ, ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑ

Μ.Α γυναίκα 31 ετών

Γνώρισα την ομοιοπαθητική ιατρική όταν ήμουν 9. Σε ηλικία 7 χρονών απέκτησα ημικρανίες. Ημικρανίες λόγω στρες με συχνότητα κατά μέσο όρο 5 φορές την εβδομάδα. Όσο κι αν ακούγεται παράλογο ότι με άγχωνε, είτε ήταν ένα μάθημα, είτε ένα παιχνίδι, είτε κάτι που περίμενα ή οτιδήποτε άλλο μικρό και χαζό μπορεί να αγχώνει ένα παιδί, μου προκαλούσε ημικρανία. Για όποιον γνωρίζει καταλαβαίνει τη φρίκη που βίωνα, για όποιον δεν γνωρίζει είναι απλά απερίγραπτο. Ξεκινούσε πονοκέφαλος με ένταση στο ένα ημισφαίριο, ακολουθούσε υποχρεωτική συσκότιση (το φως ενοχλεί τον πάσχοντα), ώσπου να έρθει η ώρα να κάνω εμετό για να ανακουφιστώ λίγο, να κοιμηθώ και την επόμενη ημέρα να είμαι μια χαρά για πόσο άραγε; θα πέρναγε η μέρα ήρεμα ή όχι; Η συμβατική ιατρική με καταδίκασε ότι θα ζω έτσι μέχρι να περάσω την εφηβεία στην καλύτερη περίπτωση ή μέχρι να πεθάνω στη χειρότερη. Έπρεπε απλά να μάθω να ζω με αυτό.

Η ομοιοπαθητική ιατρική με έσωσε, απλά και κυριολεκτικά. Σήμερα είκοσι και κάτι χρόνια μετά, πάλι έχω στραφεί στην ομοιοπαθητική και ελπίζω πως για δεύτερη φορά θα σωθώ. Δυστυχώς κατάφερα να μπλοκάρω πάλι τον εαυτό μου και να κατακυριευθώ από άγχος που αυτή τη φορά δεν μου έφερε ευτυχώς ημικρανίες ούτε τίποτα τόσο σοβαρό. Απλά δεν μπορώ να το διαχειριστώ και κάνω λάθη που μου δυσκολεύουν την καθημερινότητά μου. Πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό ας πούμε και αυτό με κουράζει.

Με την ιατρική ομάδα του κ. Διαμαντίδη δίπλα μου και το νέο μεγάλο όπλο τους τη βιοανάδραση, είμαι σίγουρη ότι σε λίγο θα είμαι καλύτερα από ότι ποτέ.

Όση ώρα γράφω τη μαρτυρία μου προσπαθώ να σκεφτώ τι άλλο θεράπευσα με την ομοιοπαθητική και συνειδητοποιώ ότι πολύ απλά εκτός από μία εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας και μερικά κρυολογήματα δεν θυμάμαι να έχω αρρωστήσει. Α! και πέρυσι το χειμώνα μία ιγμορίτιδα που ξεπέρασα εύκολα με τις ειδικές σειρές των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.