Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΓΟ ΣΤΟ FACEBOOK   ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΗΣ ΕΓΟ ΣΤΟ YOUTUBE   ο καιρός στην Ελλάδα   χρήσιμα LINKS

Ευχαριστούμε θερμά τον εμπνευστή κ. Σπύρο Διαμαντίδη και τους γιατρούς της ιατρικής του ομάδας για τη δυνατότητα που μας έδωσαν να απολαμβάνουμε τη ζωή υγιείς και χαρούμενοι. Επειδή το να μοιράζεσαι τη θετική εμπειρία σου είναι πράξη αγάπης, αλληλεγγύης αλλά και κοινωνικής ευθύνης, είμαστε εδώ με την εμπειρία και τη φωνή μας.

Αν και εσύ είχες ένα πρόβλημα υγείας και το αντιμετώπισες με την ομοιοπαθητική, στείλε μας την εμπειρία σου. Πολλοί άνθρωποι που ίσως αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα θα βοηθηθούν από τη δική σου εμπειρία. Συμπλήρωσε την παρακάτω φόρμα και πάτα αποστολή στο τέλος της φόρμας.

Η δημοσίευση θα γίνει χωρίς στοιχεία ή μόνο με ψευδώνυμο ή τα αρχικά. Τα υπόλοιπα στοιχεία είναι μόνο για την ασφάλεια της καταχώρησης. Όσα έχουν κόκκινο * είναι υποχρεωτικά. Δεν δημοσιεύουμε ανώνυμες εμπειρίες ή καταγγελίες διότι έχουμε ακράδαντη πεποίθηση ότι για να έχουν αξία και κύρος τόσο οι εμπειρίες όσο και οι καταγγελίες πρέπει να γίνονται επώνυμα και με στοιχεία.

15 + 5 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.

Αν και εσύ είχες ένα πρόβλημα υγείας και το αντιμετώπισες με την ομοιοπαθητική, στείλε μας την εμπειρία σου

Αν και εσύ είχες ένα πρόβλημα υγείας και το αντιμετώπισες με την ομοιοπαθητική, στείλε μας την εμπειρία σου

Σ.Χ. γυναίκα 60 ετών.

ΚΥΣΤΗ ΝΕΦΡΩΝ, ΝΕΥΡΟΦΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ, ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ
Γνώρισα την ομοιοπαθητική από μιά πολύ φίλη μου [η οποία με είδε σε αθλία κατάσταση, ήμουνα μετά από μία εγχείρηση που είχα κάνει στο νεφρό και ψυχολογικά και στην υγεία μου ήμουνα πάρα πολύ χάλια. Ήρθα εγώ αμέσως, γιατί μου είπε πολύ ωραία λόγια, το πώς αισθανόταν εκείνη και το πώς ήτανε η μητέρα της και όντως την είδα και ήτανε πολύ καλά, ότι κόντευε να πεθάνει και τώρα ήτανε καλά και το είδα αυτό.
Έκανα έξι μήνες θεραπεία, ένιωθα ότι ήμουνα κοριτσάκι, μου έδωσε και για τα ψυχολογικά μου που ήμουνα χάλια, και αμέσως αισθάνθηκα πάρα πολύ καλά.
Μετά από οκτώ μήνες μου έδωσε εντολή να κάνω ένα υπέρηχο πάλι.
Γιατί έχω το πρώτο υπέρηχο που έκανα που είχα και στα δύο νεφρά την κύστη, το ένα χειρουργημένο, το άλλο όχι.
Έκανα το υπέρηχο μετά από έξι, οκτώ μήνες και δεν είχα τίποτα στην κύστη την άλλη και το νεφρό μου το χειρουργημένο πάρα πολύ καλά.
Δηλαδή ο γιατρός που μου έκανε το υπέρηχο μου λέει τίποτα δεν είναι.
Και εγώ νόμιζα ότι δεν θα έχω κανένα νεφρό όταν πήγα. Σε τέτοια κατάσταση.
Έχω κάτι ψιλοπροβληματάκια, δεν κοιμόμουνα το βράδυ, είχα ταχυκαρδίες πολλές, είχα κομάρες, με πονούσαν τα κόκκαλά μου, ήμουνα χάλια, παρ'όλ'αυτά βοηθήθηκα πάρα πολύ.
Και όχι μόνο εγώ βοηθήθηκα άλλα όταν ακούω φίλους μου που είναι άρρωστοι τους λέω «θέλετε να γίνετε καλά; Θα πάτε εκεί.»
Έχουν έρθει τα παιδιά μου.
Τα παιδιά πέρυσι χάσανε 10 κιλά το καθένα, γιατί είναι υπέρβαρα, ο γιός μου με τη νύφη μου.
Η κόρη μου η οποία έχει πρόβλημα με τους λεμφαδένες της τη βοηθήσανε πάρα πολύ.

Δ.Μ. γυναίκα 28 ετών.

 ΧΡΟΝΙΑ ΙΧΘΥΑΣΙΚΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ, ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ, ΡΗΞΗ ΣΠΟΝΔΥΛΟΥ, ΒΡΑΔΥΑΡΡΥΘΜΙΑ, ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ, ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑ
Από μικρό παιδί είχα πρόβλημα δερματικό, οι γονείς μου με τρέχανε σε δερματολόγους, για να μπορέσουνε να βελτιώσουν το πρόβλημα το οποίο είχα. Το πρόβλημά μου ξεκίνησε από ξηρότητα του δέρματος στο πρόσωπο και αυτό προχώρησε πρός το λαιμό, πρός τα χέρια, πρός την πλάτη.
Όλοι οι δερματολόγοι έλεγαν ότι πρέπει να συνηθίσω να είμαι με το πρόβλημά μου, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε κάτι, να μάθεις να ζείς με το πρόβλημά σου.
Η μοναδική θεραπεία που μου δίνανε ήταν η κορτιζόνη, άλλες φορές σε χαπάκια και άλλες φορές σε αλοιφές.
Το μοναδικό αποτέλεσμα που είχα ήτανε να γινόμουνα χειρότερα, μου πέρναγε μόνο για ένα μήνα και μετά είχα πιό έντονο πρόβλημα του πώς ήμουνα πριν.
Φτάνω στα 16 με 17 χρόνια,στα οποία ξεκίνησα να πηγαίνω στη σχολή και κάναμε ένα ταξίδι στη Γαλλία.
Όταν πήγα στο εξωτερικό, επειδή άλλαξα κλίμα επιδεινώθηκε το πρόβλημά μου που φάνηκε πάρα πολύ στην επιφάνεια.
Η κοπέλλα που μου σύστησε την ομοιοπαθητική είχε κάνει ή ίδια και είχε γίνει καλά και μου είπε να έρθω και εγώ.
Παράλληλα οι γονείς μου που συζητούσαν στην Ελλάδα για το πρόβλημα που είχα τους είχανε συστήσει πάλι την ομοιοπαθητική.
Εντελώς τυχαία εγώ στο εξωτερικό και οι γονείς μου στην Ελλάδα συζητάγαμε για την ομοιοπαθητική κι έτσι αποφάσισα να ξεκινήσω θεραπεία.
Ξεκίνησα τη θεραπεία, στην αρχή πήγα πάρα πολύ καλά, μετά κατά διαστήματα έβγαζα κάποιες κοκκινίλες, έχω φτάσει βέβαια σε ένα σημείο τώρα που βγαίνουνε σε πολύ απειροελάχιστη μορφή και φεύγουνε αμέσως, μέσα σε μία βδομάδα έχουνε σβήσει ενώ μου είχανε πεί ότι θα το έχω αιωνίως όσο ζώ και υπάρχω.
[Πέρα από την εμπειρία τη δική μου που μέ έχει βοηθήσει πάρα πολύ και στο πρόβλημα το δερματικό που είχα, είχα χρόνιο έκζεμα, μ'έχει βοηθήσει και σαν άνθρωπο, σαν προσωπικότητα, να γίνω πολύ πιό δυναμική, να μπορώ να αντιμετωπίζω καταστάσεις πολύ πιό εύκολα απ'ό,τι παλιότερα που δεν μπορούσα να τις αντιμετωπίσω].
Έχω άλλα περιστατικά μέσα στην οικογένεια, τη μητέρα μου την οποία είχε πρόβλημα με τα κόκκαλά της, με οστεοπόρωση, με σπόνδυλο που είχε ρήξη, είχαμε βγάλει ακτίνες.
Μας είχανε πεί ότι κάποια στιγμή θα γίνει εγχείρηση.
Κάνοντας ομοιοπαθητική όμως, αφού ξανακάναμε ακτίνες, είδαμε ότι ο σπόνδυλος είχε έρθει στη θέση και είχε γίνει μόνο και μόνο με την ομοιοπαθητική γιατί δεν είχε πάρει άλλα φάρμακα.
Είχε κάποιο πρόβλημα με την καρδιά της, που πάλι μας είχαν πεί ότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί ίσως να κάνει εγχείρηση.
Πάλι με την ομοιοπαθητική ξεπέρασε το πρόβλημα τελείως.
Ο πατέρας μου πάλι με προβλήματα αρθριτικά που είχε είναι πολύ καλύτερα.
Ο αδερφός μου με προβλήματα ιγμορίτιδας και αυτός πολύ καλύτερα.
Δεν έχει ξαναπάρει φάρμακα ενώ αρρώσταινε κάθε χειμώνα πολύ τακτικά.
Είναι πάρα πολύ καλή σα θεραπεία.
Δεν είναι καθόλου δαπανηρή άν συγκρίνουμε το πόσο ακριβές είναι όλες οι άλλες θεραπείες και το πόσο ακριβά είναι όλα τα άλλα φάρμακα.

Κ. Θ. άνδρας 35 ετών.

 ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΣΚΥΛΟΥ, ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΣΚΥΛΟΥ, ΚΗΛΗ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ, ΧΟΝΔΡΟΜΑΛΑΚΥΝΣΗ, ΑΓΧΩΔΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
Προβλήματα ορθοπεδικά. Δηλαδή πόναγε η μέση μου , από πολλά χρόνια πόναγε η μέση, από τη μικρή ηλικία. Αυτό είναι το πρώτο ορθοπεδικό πρόβλημα που είχα. Μετά στο στρατό από βάρη που σήκωνα και από πολύ περπάτημα που έκανα άρχισε να με πονάει το αριστερό μου γόνατο. Εκεί με πήγανε στο γενικό νοσοκομείο της αεροπορίας και μου δώσανε αντιφλεγμονώδη χάπια και για λίγο πέρασε αυτό. Μετά που έφυγα από το στρατό ξαναεμφανίστηκε σε χειρότερη μορφή το αριστερό πόδι, επειδή πόναγε το αριστερό άρχισα να ρίχνω το βάρος στο δεξί περπατώντας και έπαθε και το δεξί το ίδιο πράγμα πιό ήπια.
Το καλοκαίρι του ‘96 αποφάσισα να πάω στην ομοιοπαθητική. Δεν ήξερα για ομοιοπαθητικά φάρμακα, είχα ακούσει ότι υπάρχουν, αλλά δεν ήξερα ότι έχουν τέτοια αποτελεσματικότητα. Τα ομοιοπαθητικά τα γνώρισα το ‘94, όχι για ανθρώπους όμως, έχω ένα λυκόσκυλο το οποίο πάσχει από ορθοπεδικά προβλήματα και επιληψία. Ομοιοπαθητικά φάρμακα μου συνέστησε μία φαρμακοποιός για το σκύλο. Εγώ δεν είχα σκεφθεί ότι είναι και για ανθρώπους.
Από την πρώτη δόση που άρχισε να παίρνει χάπια, άρχισαν οι κρίσεις οι επιληπτικές να γίνονται πιό ελαφριές.
Σιγά σιγά τα ορθοπεδικά του προβλήματα εξαφανίστηκαν τελείως.
Αυτό βέβαια είναι και μία απόδειξη ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, δεν μπορεί να πεί κανείς ότι αυθυποβάλλεται ο άνθρωπος ή ότι λέει ψέμματα ή ότι έχει κάποιο συμφέρον. Το ζώο δεν έχει λογική, δεν μπορεί να αυθυποβληθεί ούτε να πεί ψέμματα.
Όταν πιά το ‘96 απελπίστηκα για τη μέση μου σκέφθηκα ότι ίσως να υπάρχουν και για ανθρώπους φάρμακα.
Η κτηνίατρος που παρακολουθούσε το σκύλο μου μου είχε πεί ότι είναι και για ανθρώπους, μου είχε πεί ότι είναι κυρίως για ανθρώπους και λιγότερο για ζώα.
Μέσα στον πρώτο καιρό άρχισα να νιώθω βελτίωση κυρίως στη μέση μου.
Δηλαδή αισθάνθηκα τη μέση μου σα να ήτανε χρόνια πριν, που ήταν καλύτερα.
Μετά άρχισε σιγά-σιγά η καλυτέρευση και του γόνατου.
Από τον πρώτο καιρό είδα μιά βελτίωση θεαματική, δεν την πίστευα, που με τα αλλοπαθητικά φάρμακα πήγαινα χειρότερα και με πείραξαν και στο στομάχι.
Αυτά δεν με πείραζαν και στο στομάχι, δεν ήτανε τοξικά, δεν είχαν παρενέργειες.
Το Νοέμβριο του ‘96 πέθανε η μάνα μου και πέρασα άσχημη κατάσταση ψυχικά.
Πήρα αυτό το σχήμα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων για να τονώνομαι ψυχικά να μπορέσω να αντέξω γιατί δουλεύω κιόλας, και ήτανε άσχημη η κατάσταση που πέρασα.
Και αυτό με τόνωσε και ψυχικά. Είχα μεγάλο άγχος, μεγάλο στρές, μεγάλη ένταση νευρική. Και με ηρέμησε.

Α.Γ. άνδρας 77 ετών.

ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ, ΡΕΥΜΑΤΙΚΑ, ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ
.. ήρθαμε εδώ για να θεραπευθεί η σύζυγός μου, η οποία έχει μία χρόνια κολίτιδα, έχει τα ρευματικά της και κάτι άλλα. Είχαμε πάει σε πολλούς γιατρούς και το φινάλε ήτανε να της δίνουν enterovioform και mexaform και δημιούργησαν θυρεοειδή. Πήγαμε στον κύριο Οίκο και μας είπε τί κάνετε με το enterovioform και mexaform, αυτό είναι καταστροφή. Αυτά μας κάνουν οι αλλοπαθητικοί.
Από τότε που ήρθαμε στην ομοιοπαθητική η γυναίκα μου πήρε την πάνω βόλτα ενώ της είχανε απαγορεύσει τα λαχανικά, να τρώει ένα κολοκυθάκι κι αυτό ξυσμένο μιά φορά την εβδομάδα, εδώ τρώμε δυό φορές την εβδομάδα όσπρια, επίσης χόρτα.
Και έχει μιά τέτοια βελτίωση ώστε το ηθικό της αναπτερώθη και αντιμετωπίζει την κατάσταση με θάρρος και με ευγνωμοσύνη προς την ομοιοπαθητική που την έσωσε.
Εγώ έπαθα έναν ειλεό του παχέος εντέρου και χειρουργήθηκα. Και εάν δεν είχα τα χάπια της ομοιοπαθητικής, μέσα σε τρείς μέρες βγήκα από το νοσοκομείο, τόσο γρήγορα θεραπεύτηκα.
Τα δε φάρμακα είναι πανάκριβα έξω.
Ενώ αυτά εδώ είναι μιά πολύ λογική τιμή και πολύ προσιτά.

Α.Μ. γυναίκα 59 ετών.

ΟΥΡΗΘΡΙΚΟ ΣΥΡΙΓΓΙΟ 
...πήγα και σε γυναικολόγο.. και η μόλυνση που είχα πάθει στο εκτρόπιο ήταν πολύ σοβαρή. Μου είπε να πάω στο διπλανό φαρμακείο, για να πάρω την αντιβίωση να την άρχιζα το ίδιο το βράδυ.
Όταν πήγα στο φαρμακείο, έτυχε να είναι ομοιοπαθητικό το φαρμακείο. Ήμουνα πολύ αναστατωμένη.
Με είδε η κοπέλλα του φαρμακείου και με ρώτησε άν ξέρω από ομοιοπαθητική.
Μου λέει ακούστε να δείτε εκεί που θα σας πώ άν θέλετε να πάτε .. θα κάνετε ομοιοπαθητική θεραπεία, που σιγά - σιγά θα σας απαλλάξει από τα αντιβιοτικά και θα συνεχίσετε μόνο με ομοιοπαθητικά και θα δείτε πόσο θα βοηθηθείτε. Ήμουνα τόσο άσχημα που ό,τι και να μου λέγανε, άν υπήρχε μία άλλη λύση θα το έκανα.
Έτσι ξεκίνησα ομοιοπαθητική, έκανα θεραπεία δύο χρόνια σχεδόν, αλλά πήγαινα θεαματικά καλύτερα, ώσπου σταμάτησε το συρίγγιο, και έχει μείνει απλώς το εκτρόιο στην ουρήθρα, το οποίο βρίσκεται σε ύφεση.
Και η ίδια δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Πήγα και σε ουρολόγο και σε γυναικολόγο. Και αφού τους είπα ότι στην αρχή μου λέγανε μόνο με εγχείρηση πως μπορώ να γίνω καλά και τους εξήγησα το όλο ιστορικό, ότι πήγα μετά και σε ομοιοπαθητική.
Αφού με εξετάσανε μου είπανε να συνεχίσω ακριβώς έτσι και η εγχείρηση είναι το τελευταίο πράγμα που θα πρέπει να σκεφθώ.
Κι έτσι κι έγινε και γι αυτό είμαι ακόμη εδώ.

Α.Μ. άνδρας 78 ετών.

ΝΕΥΡΟΦΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Πάντα είχα ενοχλήματα στο στήθος, δυσχέρεια στην αναπνοή, βηχάκια και προπάντων κάτι σφιξίματα, τα οποία με ανησυχούσαν πολύ. Γιατρειά δεν υπήρχε, φάρμακο δεν υπήρχε. Σου έλεγαν «έ,νευροφυτικά είναι, θα περάσουν, ή θα τα υφίστασαι μέχρι να πεθάνεις». .. και ήρθα... αυτό ήτανε πριν από πέντε-έξι χρόνια.
Ήδη από πολλά χρόνια τώρα πρέπει να πώ ότι έχω απαλλαγεί εντελώς από όλα αυτά τα ενοχλήματα, κυρίως από τα σφιξίματα που με ανησυχούσαν πάντα. Τάχω ξεχάσει. Αν μου πείτε τώρα να περιγράψω πώς ήταν αυτά τα σφιξίματα τόσα χρόνια που πέρασαν και δεν τα έχω πιά δεν μπορώ να πώ με ακρίβεια.

Χ.Γ. γυναίκα 48 ετών.

ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΗ ΝΕΥΡΩΣΗ, ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ C, ΧΡΟΝΙΑ ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ, ΠΑΙΔΙΚΗ ΦΟΒΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ 
Στην ομοιοπαθητική ήρθα πριν 11-12 χρόνια. Γιατί ήρθα στην ομοιοπαθητική. Πριν 17 χρόνια διάβασα σε μία εφημερίδα ότι μιά μάνα σκότωσε ένα παιδί και τρελλάθηκα. Μία έμμονη τρομακτική ιδέα, ότι θα σκοτώσω σώνει και καλά τα παιδιά μου. Απευθύνθηκα στους γιατρούς, στους κλασσικούς γιατρούς. Αυτός ο φόβος, αυτή η εμμονή ήταν κάτι το τραγικό, ήταν σαν καρκίνος του μυαλού..
Απ'το πρώτο εξάμηνο, από τους πρώτους τρείς μήνες περίπου άρχισα να βλέπω κάτι το καλύτερο.
Σιγά-σιγά άρχισα να κόβω τα φάρμακα κι έφτασα στο σημείο να μην υπάρχει πλέον αυτό το πράγμα. Δόξα τω Θεώ τελείωσε αυτό. Μου παρουσιάστηκε ένα άλλο πρόβλημα εντελώς ξαφνικά, από έναν πόνο, επί ένα μήνα δεν ήμουνα καλά, είχα συμπτώματα όπως ήτανε η γρίππη και δεν τάδωσα πολλή σημασία, κάποιο πρωί σηκώθηκα και αισθάνθηκα εδώ στην πλευρά του συκωτιού κάτι να είναι πρησμένο. Πήγα στο εφημερεύον νοσοκομείο, μου διαπιστώσανε ευερέθιστο έντερο και μεγάλο συκώτι και μου δώσανε να κάνω εξετάσεις και βγαίνω θετική στην ηπατίτιτδα C.
Παίρνω αμέσως τηλέφωνο εδώ, από κεί και πέρα άρχισα και πάλι τη θεραπεία και μέχρι στιγμής δεν έχουν ανέβει ποτέ οι τρανσαμινάσες, δεν έχω κάνει ποτέ θεραπεία και ο,τι δήποτε άλλο μικρό ή μεγάλο πρόβλημα χει παρουσιαστεί με το κεφάλι μου, με ζάλη, όλα βαίνουν καλώς.
Και ξέχασα να σας πώ ότι με το παιδί μου το μεγάλο είχαμε πρόβλημα με τα πνευμόνια. Κάθε ένα μήνα είχαμε ακροαστικά, αντιβίωση, μέχρι που του δώσαμε αerolin. Πάλι τον έφερα εδώ τον κοίταξε.
Κάναμε αυτή τη θεραπεία, έκτοτε το παιδί ούτε aerolin παίρνει αλλά ούτε και ξανααρρώστησε από ακροαστικά.
Παθαίνει μία γρίππη, την περνάει στο πόδι μέσα σε μία μέρα του περνάνε τα πάντα.
Τώρα έχω το δεύτερο παιδί μου που έχει ψυχολογικό πρόβλημα, κάποιες φοβίες, είναι λίγο το διάστημα ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία της θεραπείας.
Με τους δύο πρώτους μήνες το παιδί είναι τελείως διαφορετικό από ό,τι ήτανε που ίδρωνε, που φοβότανε, που χανότανε κι όλα αυτά. Τώρα είναι καλύτερα.

Μ.Μ. γυναίκα 40 ετών.

 ΦΩΤΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ, ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ, ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ, ΑΓΧΩΔΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΕΠΙΧΕΙΛΙΟΣ ΕΡΠΗΣ, ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ, ΚΥΣΤΗ ΚΟΚΥΓΓΑ
Μου συνέστησαν την ομοιοπαθητική γιατί με τους άλλους γιατρούς που ξεκίνησα δεν έβρισκα θεραπεία, είχα πρόβλημα στο δερματικό έκανα κάποιες εξετάσεις. Και παράλληλα είχα κάποιες κολίτιδες, με τη μέση μου είχα κάποιο πρόβλημα, άγχος πολύ.
Όλα αυτά θεραπεύτηκαν μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, το οποίο ήταν και ανέξοδο, δεν ήταν τόσο μεγάλο το κόστος.
Από κεί και πέρα είχα μεγάλα προβλήματα είχα πάθει κάποιον κάποιον έρπη στο χείλι μου, είχε πρηστεί ο αδένας μου, είχα ημικρανία φοβερή, και μόνο με ένα τηλέφωνο που έκανα στο εφημερείο πήγα πήρα κάποια φάρμακα, ξεκίνησα να βάζω και τις αλοιφές, από Παρασκευή που έπαθα αυτό το πράγμα, τη Δευτέρα που θα πήγαινα στη δουλειά είχε ήδη εξαλειφθεί η ημικρανία, το χείλος μου που ήτανε σε πολύ κακή κατάσταση και το μόνο που μου είχε μείνει πολύ ελαφριά ο αδένας. Απευθύνθηκα, γιατί όπως σας είπα δουλεύω σε νοσοκομείο σε κάποιο γιατρό και μου είπε ότι είχα πάθει σε μεγάλη μορφή έρπη και πώς μπόρεσα και βρήκα αυτή τη θεραπεία. Και του εξήγησα ότι κάνω ομοιοπαθητική. Και μου είπε «φύγε από δώ δεν έχεις τίποτα τώρα». Ρώτησα για τον αδένα μου γιατί πραγματικά φοβήθηκα και μου είπε «εφ'όσον κάνεις ομοιοπαθητική δεν έχεις κανένα πρόβλημα κι αυτό θα το ξεπεράσεις». Και πραγματικά μέσα σε τέσσερις μέρες, πέντε πιά με τον αδένα είχε ξεπεραστεί όλο το πρόβλημα.
Εγώ από τότε άρχισα να πιστεύω την ομοιοπαθητική που δεν την αλλάζω με τίποτα.
Έχω φέρει όλη την οικογένειά μου εδώ.
Ο μεγάλος μου ο γιός που είχε μία μεγάλη κύστη και χειρουργήθηκε και συνέχισε να τρέχει η κύστη του. Ήρθαμε εδώ.
Μέσα σε τρείς μέρες είχε σταματήσει να τρέχει. Παρ'όλο το χειρουργείο είχαμε ταλαιπωρηθεί τέσσερις μήνες και θεραπεία δεν είχαμε βρεί.
Ενώ εδώ στην ομοιοπαθητική μέσα σε τρείς μέρες είχε σταματήσει τουλάχιστον να τρέχει. Και από κεί και πέρα έκλεισε η πληγή του. Έφερα τους γονείς μου από την Αλεξανδρούπολη.

Σ.Ε. γυναίκα 75 ετών

 ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ, ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ, ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ, ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΣ
Πρώτα απ'όλα είχα χρόνια βρογχίτιδα και οι γιατροί μου δίνανε εκτός από αντιβίωση και κορτιζόνη. Αυτό συνεχιζότανε για χρόνια και κάθε χειμώνα ήμουνα άρρωστη. Μετά έπαθα μία αλλεργία, πήγα στο γιατρό, μου έδωσε κορτιζόνη. Πήγα σ'άλλο γιατρό, το ίδιο, και σε τρίτο γιατρό το ίδιο.
Ένας ανηψιός μου μου σύστησε την ομοιοπαθητική και στην απελπισία μου ήρθα.
Ευτυχώς για μένα γνώρισα την ομοιοπαθητική και εκτός ότι με θεράπευσε από την αλλεργία μου έδωσε και μιά συντήρηση για τα χρόνια βρογχικά μου και περνάω το χειμώνα μου πολύ ωραία. Στη συνέχεια της ζωής μου έπαθα εγκεφαλικό. Ευτυχώς δεν ήταν σοβαρό αλλά μου άφησε πόνους φοβερούς στο κεφάλι. Πήγα στο γιατρό γιατί μου από την ομοιοπαθητική να κάνω μιά εξέταση εγκεφάλου. Και απεδείχθη ότι είχα μία κάμψη στα αγγεία.. Στη συνέχεια ήρθα στην ομοιοπαθητικήκαι πήρα ομοιοπαθητικά φάρμακα.
Θεραπεύτηκα πλήρως, δόξα τω Θεώ είμαι καλά απ'αυτό. Έπαθα μετά ένα αυχενικό σύνδρομο. Πάλι μου είπαν να πάω να κάνω εξετάσεις, ακτινογραφίες. Έκανα εξετάσεις και ρώτησα πάλι το γιατρό «τι φάρμακα να πάρω γιατρέ;΄» «Α, αυτά δεν περνάνε μου λέει, μόνο αυτά τα ηρεμιστικά και ασπιρίνες» .
Ενώ ήρθα στην ομοιοπαθητική και πέρασε το πρόβλημά μου αυτό που υπέφερα και δεν μπορούσα να κοιμηθώ, να γυρίσω, το κεφάλι μου.
Μετά είχα μιά κολίτιδα την οποία αντιμετώπισα και αυτή μ'αυτά τα φάρμακα. .
Και περνάω πολύ ωραία το χειμώνα μου και ό,τι αντιμετωπίζω μου το φτιάχνει, μου το θεραπεύει θαυμάσια.

Ν.Π. γυναίκα 39 ετών

 ΗΜΙΚΡΑΝΙΑ, ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΙΠΠΟΥΡΙΔΑΣ, ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ C 
Από 12 χρονών είχα ένα πρόβλημα με ημικρανίες, ημικρανίες όμως που με οδηγούσαν στην τρέλλα από τον πόνο.
Πήγα σ'όλους τους γιατρούς, έκανα πάρα πολλές εξετάσεις, με πήγαν στο εξωτερικό οι γονείς μου, διότι αυτό το πράγμα δεν πέρναγε.
Στα 22 μου χρόνια ζούσα μόνο με Lonarid έπαιρνα τουλάχιστον 4 με 5 lonarid την ημέρα για να σηκωθώ, για να μπορέσω να πάω να δουλέψω, για να πάω στις σπουδές μου, ό,τι κι άν έκανα χρειαζόμουνα αυτά τα παυσίπονα και διάφορα άλλα που δοκίμαζα κατά καιρούς για να μπορέσω να λειτουργήσω σαν άνθρωπος, διότι πόναγε το κεφάλι μου , πόναγε και έκλειναν τα μάτια μου, έκανα εμετούς, όλα αυτά που παθαίνουνε οι άνθρωποι οι ημικρανικοί. Οι γιατροί μου λέγανε ότι η ημικρανία είναι ένα φαινόμενο και υπάρχουν γύρω στις 2.500 αιτίες που μπορείς να το πάθεις.
Γνωρίζω μία χειρούργο πλαστικό, όπου κάνοντας παρέα είδε πόσο υποφέρω και μου λέει γιατί δεν δοκιμάζεις εναλλακτική ιατρική και μου συστήσανε την ομοιοπαθητική
Βεβαίως αμέσως πήγα γιατί ήμουνα σε απόγνωση, νόμιζα ότι θα ζώ όλη μου τη ζωή με τις ημικρανίες, και από τον πρώτο μήνα έπαψα να παίρνω lonarid.
Δηλαδή για μένα ήτανε η χαρά της ζωής, διότι ξαφνικά άρχισα να σηκώνομαι το πρωί χωρίς να λέω «ωχ, δεν μπορώ, να πιώ ένα χάπι για να σηκωθώ», διότι δεν πόναγε το κεφάλι μου.
Άρχισα να λειτουργώ σαν άνθρωπος, άρχισα να βγαίνω έξω, να διασκεδάζω, να τρώω, να πίνω, να είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Έτσι ξεκίνησε η σχέση μου με την ομοιοπαθητική.
Έκτοτε δεν το χρειάστηκα, ευτυχώς, δεν ξανάπαθα ημικρανίες, θεραπεύτηκα από αυτό.
Πολύ αργότερα μου παρουσιάστηκε ένα άλλο πρόβλημα, ένα πρόβλημα στη μέση μου, που λεγότανε ιππουρικό σύνδρομο, όπου όλοι μου είπανε ότι «θα μείνεις κουτσή, θα είσαι ανάπηρη, δεν μπορεί πλέον να ισιώσει η σπονδυλική σου στήλη» χιλιάδες πράγματα, ήμουνα εντελώς απογοητευμένη, ήμουνα εννέα μήνες κατάκοιτη με tilcitin, κάτι φοβερά χάπια, που μαζί έπαιρνα και zantac γιατί θα πάθαινα έλκος. Δεν πέρναγε όμως και ξανααπευθύνθηκα στην ομοιοπαθητική.
Ξέρετε είναι δυστύχημα και ντρέπομαι που το λέω, αλλά συνήθως στην ομοιοπαθητική όταν σηκώνουν όλοι τα χέρια, τότε τη θυμόμαστε κι ερχόμαστε πιά διαλυμένοι εδώ.
Μη σας πολυλογώ, στις δέκα μέρες που ξεκίνησα ομοιοπαθητική σηκώθηκα από το κρεββάτι. Ήτανε η δεύτερη φορά στη ζωή μου που ξαναπήρα τη ζωή μου στα χέρια μου, γιατί την είχα χαμένη. Αυτό έγινε πριν τρία χρόνια.
Εδώ και τρία χρόνια για τη μέση μου δεν έχω πάρει ούτε παυσίπονο.
Δεν έχω ξανασύρει το πόδι μου, δεν αισθάνομαι ότι έχω ξύλινο πόδι,
Αισθάνομαι πάρα πάρα πολύ καλά.
Ο,τι μου συμβαίνει από κρύωμα, γριππούλα, σπυρί, απευθύνομαι στην ομοιοπαθητική πλέον.
Βεβαίως, πέρα από την προσωπική μου ιστορία, η ιστορία της μητέρας μου ήταν καταλυτική. Η μητέρα μου πάσχει από ηπατίτιδα C, όπου της χορηγήσανε οι αλλοπαθητικοί ιντερφερόνη, έπαθε αλλεργία στην ιντερφερόνη, της πέσανε τα αιμοπετάλιά της, πέθαινε, είχε διαλυθεί το πρόσωπό της από αντιδράσεις και βεβαίως μετά από πέντε ενέσεις που της συνέβη αυτό τελείωσε για μας η αλλοπαθητική ιατρική και ήρθαμε στην ομοιοπαθητική
Η μαμά μου αυτή τη στιγμή είναι ένας άνθρωπος μία χαρά, δεν ήταν ποτέ της έτσι, δεν παίρνει τίποτ'άλλο, οι τρανσαμινάσες της είναι πάρα πολύ χαμηλές, είναι κάτω από το ανώτατο φυσιολογικό.
Οι γονείς μου που είναι ασφαλισμένοι τα φάρμακα τους τα εγκρίνει και τους τα πληρώνει το ΝΑΤ. Το ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι ίσως το πιό φτηνό φάρμακο που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, διότι όταν ο πατέρας μου που έχει τριγλυκερίδια, λιπίδια χρειαζόταν γύρω στις 40.000 η συμμετοχή του το μήνα για τα σιρόπια και τα φάρμακα που του δίνανε και τώρα με 3.000 συμμετοχή παίρνει τα ομοιοπαθητικά φάρμακα του μήνα αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.